Uçma Sanatı- Antonio Altarriba

Savaşın uzun ve acımasız olacağını o zaman anladım çünkü, işin içine Tanrı girdiğinde hep öyle olur.

Bazen kurtuluşa koştuğunu sanırsın ama aslında ölüme koşmaktasındır.

Savaşın gel-gitleri yolları nasıl birleştirirse, aynı biçimde ayırır.

Kağıtlarda hayat aramak yerine yaşayabildiğimiz bir yerde kağıt arayamaz mıydık?

Halk içinde yaygın kullanılan soyadına sahip bazı yazarlar, bunu gizlemek için takma isim kullanır… Sanki iyi edebiyat sadece soylu ve gösterişli bir aileden çıkabilirmiş gibi…

Özgürlük kelimesi sadece göklere yazılabilir… Öyle… Ama daima yerden okunur.

Bu dönüşümlerin ardında, iyice derinlere yer eden itiraf edilmemiş kişisel bir travma vardı… Sözünü ettiğim şey ihanet değil ideolojik intihar. Bugün ayakta kalmak için, geçmişin icabına bakmak. Yaşamaya devam etmek için ölmek.

Birçok İspanyol gibi, kendi cesedime basarak yaşamayı öğrendim.

Ben daha doğmadan onun içinde yaşıyordum, o da öleli beri benim içimde yaşıyor.

Bizi diğerlerinden ayıran şey, kendi hayatımıza son verme özgürlüğümüzdür. ( Simon Radowitzky)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: