Macbeth- William Shakespeare

Tuhaf. Ama bazen, karanlığın temsilcileri,

Aklımızı çelip bizi kötülüğe yöneltmek için,

Baştan bir iki şeyi doğru söyler,

Güvenimizi kazandıktan sonra,

İş can alıcı noktaya geldiğinde,

Oyuna getiriverirler bizi.

*

Hayalimizdeki korkular,

Gerçek korkulardan daha kötü.

*

Ve sanki bana, sadece var olmayan,

Gerçekmiş gibi geliyor.

*

Yeni payeler, yeni giysilere benzer,

Zaman ister üstüne oturması için.

*

Ne olursa olsun,

En zorlu gün bile sona eriyor er geç.

*

Ey yıldızlar gizleyin ateşinizi;

Karanlık ve derin arzularımı görmesin ışığınız.

Gözüm fark etmesin elimin yaptığını,

Ama göz görmeye korksa da,

Yapılması gereken yapılacak sonunda.

*

Geleceksin dedikleri yere de geleceksin,

Ama senin yapın beni korkutuyor:

O kadar yufka yüreklisin ki,

Kestirmeden gitmeye yanaşmazsın.

Gözün yüksekte, hırslı olmaya hırslısın,

Hırsına yoldaşlık edecek gaddarlık sende yok.

Yükselmek istiyorsun ama doğru yoldan sapmadan,

Dolap çevirmek istemiyorsun ama,

Haksız kazanca diyeceğin yok.

*

İnsanları aldatmak istiyorsan,

İfadeni duruma uydur, gözlerinde,

Ellerinde, dilinde hoş geldin olsun;

Masum çocuk gibi görün,

Ama dibinde yatan yılan ol.

*

Eğer bu iş bittiğinde bitmiş olacaksa,

Bir an önce olsun bitsin daha iyi.

*

Kan dökme sanatını insanlara öğretince,

Verdiğimiz ders bize karşı kullanılıyor;

Tarafsız adalet, zehirli kadehi,

Bu defa bizim dudaklarımıza sunuyor.

*

Sanki bir ses duymuşum gibi geldi,

“Uyku yok artık!” diye bağırıyordu.

“Macbeth uykuyu katletti!”

O masum uykuyu,

Dolaşık dertler yumağını çözen uykuyu,

Her günkü yaşamın ölümü.

*

Vallahi efendim, içki adamın burnunu kızartır,

Uykusunu ve çişini getirir.

Sekse gelince: Hem arttırır hem azaltır;

Yani isteği arttırır, ama gücü alır götürür.

Onun için de, içkinin fazlası insanı kandırır;

Hem kızıştırır hem bozum eder,

Hem azdırır hem caydırır;

Hevesini kaldırır, boynunu büktürür;

Sonunda şeytan olup rüyada aldatır, donuna da yaptırır.

Sırt üstü yere serdikten sonra da bırakır gider.

*

Kim aynı anda hem şaşkın, hem aklı başında,

Hem öfkeden gözü dönmüş, hem sakin,

Hem sadık, hem soğukkanlı olabilmiş? Kimse.

*

Ama merak etme.

Kötülük kötülükle güçlenir.

*

Bazen eylemlerimiz değil,

Korkumuz bizi hain yapar.

*

Ama kötü zamanlarda yaşıyoruz;

Bir bakıyoruz, hain damgası yemişiz,

Ama nedenini bilmiyoruz, korkularımız yüzünden,

Her söylentiye inanıyoruz;

Oysa neden korktuğumuz bile belirsiz.

*

Daha beteri olmadığında, sıkıntılar ya biter,

Ya da önceki haline döner.

*

Kafasının içindeki her şeyin,

O kafada olmaktan utandığına bakılırsa,

Sinirleri niye bozulup paçavraya döndü diye,

Şaşmamak lazım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: