Lennon- David Foenkinos, Eric Corbeyran, Horne

Ona karşı saplantılıydım. Ne kadar az yanımda olursa onu o kadar fazla seviyordum. Şimdi düşünüyorum da deneyimlediğimiz aşkın şiddeti karşılık görmediğimiz ölçüde artar.

Onun hakkındaki bütün hislerimden geçtim. Öyle ki onu düşündüğümde kayboluyordum.

Bazıları beni kabına sığmayan bir prens olarak gördü. Fakat her şeyin büyük bir sessizlikten doğduğunu bilselerdi hayrete düşerlerdi. Yoko’dan önce çoğunlukla yalnızdım. Annenin terk edişi bir erkeği yalnızlığa mahkum eder. Ve durmadan yalnızlığa dalıp gidiyordum. Ben bu yalnızlıktan doğdum. Hayal gücüm köklerini hiçlikten aldı. Sanatçılar hiçlikten doğarlar.

Ve evet farklıydım. Bir dahi olduğumun hemen farkına vardım. Bir dahinin oluşumunda gerekli olan bir miktar ıstırap bende vardı.

Hemen anladım ki bir grupta yer almak koruyucu bir zırh taşımak gibiydi. Bana büyük bir güç sağlıyordu ve bu güç beni bir lider haline getirdi.

Suratını bir görmeliydiniz… Bir tür bakire sivrisinek gibi… Daha baştan kaybediyordu.

Ben öldüm ve milyonlarca defa yeniden yaşadım. O ise ilk tanıştığımız zaman yüzünde beliren gülümsemeyle her zaman oradaydı. Hiç kıpırdamadan, hareketsiz.

50’li yılların sonunda İngiltere az biraz bir İsveç filmini andırıyordu. Daha korkunç olmasına imkan yoktu.

Bütün rock gruplarında melodiler arasında cesetler bulunur.

Unuttuğum bir şey vardı ki mutluluk her zaman acının kıyısındaydı.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: