Gılgamış Destanı

Subaru: Asur ülkesinde Mezopotamya’nın orta kısmına verilen ad

Ut-Napiştim (Sümer): Tufan’dan insan soyunu kurtaran kişi

Gılgamış (Sümer): Annesi tanrıça Ninsun, babası şeytan Lilla, Uruk kralı

Lugalbanda (Sümer): Çoban tanrısı

Dumuzi (Sümer): Balıkçı tanrısı

Adad (Sümer): Fırtına, yağmur, hava olayları tanrısı

An (Sümer) Anu (Akad): Tanrıların babası, gök kubbenin, yukarının tanrısı. Göktaşları, burçlar silahlarıdır.

Sümerlerde, önceleri An (Gök) ve Ki (Yer) oluşmuş. Evrensel dağın doğduğu denizdi. Enlil, bu ikisini ayrınca yukarısı Anu’nun aşağısı kendisinin oldu.

E-Anna : Gök tapınağı, Uruk’da

Annunakiler (Sümer): Anu soyundan gelen büyük tanrılar, yeraltı dünyasını denetleyen ölüm yargıçları

Aruru: Enkidu’yu Anu’ya benzeyen şekilde kilden yoğuran tanrıça

Ayya: Güneş tanrısı Şamaş’ın eşi, tan yeri, tan sökümü

Belet- şeri: Yeraltı dünyası tanrılarının yazman ve tutanakçısı

Enki (Ea): İnsanın koruyucusu, bilgelik,zeka ve sanat tanrısı, Anu’nun oğlu. Eridu şehrinde tapınağı var.

Enlil: Toprak, hava, rüzgar ve zeka tanrısı. Üzerinde yeryüzünün yüzdüğü uçurumun, Apsu’nun tanrısı. An ve Ki’nin birleşmesinden doğdu. Zamanla baş tanrılığı babasına bırakıp, yeri kendisine ayırdı. Nippur kentinin koruyucusu. E-kur (Dağ tapınağı)

Ennigu: Sulama düzeni ve su yollarını denetleyen tanrı

Ereşkigal: Yeraltı dünyası, cehennemin kraliçesi, ölüler ülkesinin tanrıçası. Yer ve gök ayrılırken yukarıdan aşağıya indirildi. Önce tek başına sonra eşi Nergal ile yeraltını yönetti.

Haniş: Şamaş ile eş tözden tanrı, fırtına ve kötü hava habercisi

İgigi: Gök tanrıların genel adı

İnanna ( İştar/ Asur): Göğün, yukarıların kraliçesi. Aşk, doğurganlık ve savaş tanrıçası. Anu’nun kızı. Venüs gezegeninin tanrıçası. Uruk kentinin koruyucu tanrıçası. Hint-Avrupa dillerinde adları: Astrum, Astran, Astarte, Astre, Etoile, Ester, Esterella, Stella, Star, Stern, Sitare, İrnini

İşullanu: Anu’nun bahçıvanı. İştar’ın aşkına karşılık vermeyince boğaya döner.

Mah (Sümer): Yüce. İnsan yaratılışını tanrı Ea ile gerçekleştiren tanrıça. Bazı yerlerde Aruru.

Nergal (Era) Cehennemin yüce tanrısı, veba, ölüm ve yıkım tanrısı.

Ningirsu: Ekip biçme, verimlilik tanrısı. Annesi keçi. 3000’li yıllarda ülkeyi kuzey, kuzeydoğu dağlarından gelen yabanıl topluluklara karşı koruyan tanrı.

Ninlil: Gök, yer, hava tanrıçası, Enlil’in eşi, Ay tanrısı Sin’in annesi

Ninsun (Sümer): Kutsal inek. İnek ve sığır türü hayvanların tanrıçası, bilge tanrıça

Ninurta: Ningirsu’nun geç çağ biçimi. Ekip biçme, verimlilik, sulama tanrısı, güney rüzgarlarının özel ulağı. Yeryüzünün pis sularını yeraltına boşaltıp bir çok canavarı yok etmiş.

Silili: Aygırın annesi, göksel kısrak

Nanna (Sümer): Sin (Akad) Ay tanrısı. Şamaş ve İştar’ın babası. Tapınağı Harran’dadır.

Şakkan: Yabanıl hayvanlar ve sürüler tanrısı

Şamaş /Utu: Güneş tanrısı. Sümerler için yasa koyucu, tüzeci ve bitkisel verimlilikte etkili tanrı. Ay tanrısı Sin’in oğlu. Sami soyu için bilgelik ve savaş tanrısı

Şulla: Haniş gibi Şamaş’la eş tözden tanrı, fırtına ve kötü hava habercisi

Dumuzi /Tammuz: Bitki ve verimlilik tanrısı, ağıllar efendisi, büyük çoban. İnanna’nın kocası. Göğün kapısında durur.

Enkidu : Akadça Enki yarattı. Sümerce Eabani

Gılgamış: Uruk kralı, yarı tanrı. İlk sözcükleri : Şa nagba imuru (Akadça): O ki her şeyi gördü.

Dilmun: Mutluluklar ülkesi

Humbaba/ Huvava: Sedir ormanının gözcüsü, yedi parıltıyla donatılmış, tanrı soyundan gelen dev yaratık.

Siduri: (Hurrice- Genç kadın-) Şarap yapmayı bilen, ölüm surları kıyısında kurduğu barınakta gelen geçene şarap satan tanrıça. Güneş bahçesinde oturur.

Ubar-Tutu (Tanrı Tutu’nun koruduğu): Ut- Napiştim’in babası, Şuruppak kralı, Tufan öncesi kralı.

Ur- Şanabi (Eski Babil’de Sursanabu): Ut-Napiştim’in kayıkçısı, Dilmun ile güneş arasında ölüm sularını her gün kayığıyla geçer.

Ut- Napiştim(Akadça)/ Ziusudra (Sümerce): Tufandan kurtulan ,sonsuz yaşamı bulan, bilge kral.

Kardeşim, o başıboş katır, bozkır eşeği, çöl kaplanı, Enkidu

*

Ne seçkin kızlar, ne seçkin delikanlılar

götürüldü, bir düşün, ölümün eliyle,

ölüm ki hiç kimse görmemiştir onu,

ölüm ki yüzünü görmemiştir hiç kimse daha

sesini duymamıştır hiç kimse;

insanları kırıp geçiren acımaz ölüm!

*

Güneşi gören gözler

yok oluveriyor günün birinde!

Uyuyanla ölü aynı şeydir;

Ölümün resmini çizen çıkmamıştır.

*

Toplandı Büyük Tanrılar, Annunnakiler,

Yazgı Tanrıçası Mammitu ( Büyük Ana Tanrıça)

yazgıları belirledi onlarla birlikte;

hem yaşamı verdi biz insanlara, hem de ölümü,

ama ölümün zamanını vermedi.

*

Ea, bilgelik tanrısı tufanın olacağını sazdan duvara aktarır. Arkasında Ut- Napiştim oturur.

Akitu (Akadça- Arpa): Sümerlerde yılın en büyük bayramı, yeniden doğuş simgeler, Nisan başında kutlanır. Günümüzde Süryaniler bunu sürdürüyorlar.

Tufan 6 gün, 7 gece sürer. Nizir dağına gemi oturur. 7. gün sırayla kuşlar salınır. Güvercin, kırlangıç ve karga. Karga dönmeyince karaya ulaşıldığını anlarlar.

Ea ağız açıp konuştu:

Ve yiğit Enlil’e dedi ki:

Sen Tanrıların en bilgesi, sen Yiğit,

nasıl saldın Tufanı düşüncesizce?

suçu suç işleyene çektir,

günahı günah işleyene çektir;

öldürmenin ne gereği var onları ?

Bağışlayıcı ol, yok etme!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: