Efsanevi Trenler- Richard D. Nolane (Olivier Raynaud)

Belçikalı Georges Nagelmackers (1845-1905) ilk şirketi 1876’da kurdu. Önce Paris- Viyana hattında 1882’de ilk seferini yaptı. 1883’de Doğunun Ekspresi adıyla ilk defa İstanbul’a gitti.

1889’da direkt hat açıldı. 1891’de Şark Ekspresi adını aldı. 1913’de savaş nedeniyle durdu. 11 Kasım 1918’de Rexhondes’de 2419 numaralı vagonda ateşkes anlaşması imzalandı.

1919’da Venedik, Belgrad, Sofya yolu açıldı. (Simplon- Şark Ekspresi)

1920’de ahşap vagonlar Rene Prou tarafından metale döndürüldü.

** René Prou (1887-1947): Fransız iç mimar. Hareketli ve hareketsiz mekanlar için Art Deco tasarımlar yaptı. Her zaman kullanıcının rahatlığıyla ilgilenir, süslemeden dekorasyon yapar ve rahatlık fikrinden çok uzak olduğunu düşündüğü zamanının modernist teorilerini çürüttü. Bu değere bağlı olarak, metal ve duralumin gibi yeni malzemeleri kullanan ve yaratan bir vizyon sahibiydi. Zamanının en ünlü yolcu gemileri ve şimdiye kadar var olan en lüks demiryolu vagonları için çeşitli lüks salonlar ve kabinler yarattı. Dekoratör, demiryolunun geliştirilmesindeki zorluklardan birini, yani bir tren vagonu kadar dar ve daraltılmış bir alanı lüks ve maksimum konforla nasıl döşeyeceğini üstlenerek yeteneğini ortaya koydu. 1922’de,  Orient Express, Blue Train gibi en güzel ve ünlü uluslararası trenlere sahip bir şirket olan Compagnie Internationale des Wagons-Lits ile uzun ve verimli bir işbirliğine başladı. Böylelikle 280’den fazla binek otomobili, özellikle yataklı vagonlar, en dikkat çekici olanları tek bir yolcu için özel bölmeleri olan LX tipi otomobilleri dizayn etti.  René Prou , Pullman sedan arabalarının dekorasyonu için usta cam üreticisi Lalique ile güçlerini birleştirdi ve kreasyonlarıyla rayda lüksü en üst seviyeye çıkardı. (https://fr.m.wikipedia.org/wiki/René_Prou)

Rene Lalique iç cam dekorasyonunu yaptı.

** René Jules Lalique (1860 -1945): Fransız cam tasarımcısı. 1872’de on iki yaşındayken, çizim ve eskiz yapmaya başladığı Collège Turgot’ya girdi. Ecole des arts decoratifs’de 1874-1876 arasında çalıştı ve ardından iki yılını Crystal Palace Sanat Okulu, Londra’da kaldı. Bu süre zarfında, Parisli Louis Arucoc adlı kuyumcuda çırak olarak da çalıştı. Sydenham Sanat Koleji’nde grafik tasarım becerilerini geliştirdi ve sanata doğal yaklaşımı benimsedi. İngiltere’den döndüğünde, serbest olarak Fransız kuyumcular için mücevher parçaları tasarladı. 1885’te kendi işini açtı ve kendi mücevherlerini ve diğer cam parçalarını tasarladı ve yaptı. 1920’lerde, Art Deco tarzı çalışmalarıyla dikkat çekti. SS Normandie, Aziz Matthew Kilisesi gibi çarpıcı işlere imza attı. (https://istanbulseo.net/wiki/Ren%C3%A9_Lalique)

1926’da Art Deco metal vagon, mavi renkli döşemeler vardı. 1930’da Arlberg-Şark ekspresi (Zürih, Viyana, Budapeşte, Belgrad, Calais, Atina hattı) Amsterdam, Brüksel, Ostande-Viyana Şark ekspresi ile bağlandı. 1930^da Simplon Şark Ekspresi, İstanbul Asya yakası, Basra, Bağdat’a kadar uzanan kısmına Taurus Ekspresi adını alır. 1948’de mavi vagonlara normal vagon eklenince Lüks statüden düşer. 1962’de Simplon Şark ve Arlberg Şark Ekspresleri kalkar. Yugoslavya’yı transit geçen Simplon ve Direkt Şark Ekspresi bunun yerini alır.

Her zaman olduğu gibi efsaneler ve gizemler zenginlere uygundu, herkes bunu bilir… (Gizemli ve Efsanevi Tren Şark Ekspresi, Richard D. Nolane, Diego Olmas Alminana, Hugo Sebastian Facio Garcia)

Dört Büyükler: 1- Coolis Potter Huntington (1821-1900): Fakirken Altına Hücum zamanında Sacremento’ya gider. Madencilik aletleri ve donanımlarında uzmanlaşır. Mark Hopkins’le birlikte iş yapar. CPRR (Central Pasific Rail Road of California)’da başkan yardımcısı, Huntington şehrinin kurucusu, en büyük sanat koleksiyoncusudur.

2- Leland Stanford (1824-93): 1850’de Washington County başsavcısı, 2 yıl sonra California’da madenciler için dükkan açar. CPRR başkanı, senatör, 1861’de California valisi, oğlu için Stanford Üniversitesi’ni kurar.

3- Mark Hopkins (1813-78): Hukuk mezunu. California’da dükkanı var. Sacremento’da market açar. CPRR hazinedarı.

4- Charles Croker (1822-88): CPRR şantiye amiri, 1869’da Wells Fargo Bankası’nın müdürü. (Transcontinental, Jean Charles Gaudin, Francesca Mucciacito, Aurore Folny)

Sergey Yulyeniç Witte (Başbakan) 1891’de Çar III. Aleksandr ve Çareviç II. Nikolay ile Trans Sibirya projesini üstlendi. 7 saat dilimi ve 10 bin kilometrelik bir yoldu.

** III. Aleksander Aleksandroviç Romanoff (1845 – 1894): 1881 – 1894 arasında hüküm sürmüş Rus imparatoru. Temsili hükümete karşı çıkmış ve Rus milliyetçiliğini desteklemiştir. Ortodoksluk, mutlakiyet ve Rus halkına inanç (narodnost) ilkelerine dayalı programlar çerçevesinde, imparatorluk sınırları içinde yaşayan ulusal azınlıkları Ruslaştırmaya yönelmiş ve Ortodoks olmayan dinsel gruplara baskı uygulamıştır. Veliaht Prens II. Aleksandr Nikolayeviç’in ikinci oğluydu. Ağabeyi Veliaht Prens (1855’ten sonra) Nikolay Aleksandroviç’in 1865’te ölümüne değin veliaht olmayı hayal olarak düşünen Aleksandr, 2. sıra prensken dönemin grandüklerine verilen ilk ve ortaöğretim düzeyinde bir öğrenim gördü. Ancak 1865’te veliaht olunca, Rus devlet adamı K. P. Pobedonostsev tarafından yetiştirilmeye başlandı. Ağabeyi Nikolay, ölmeden önce nişanlısı Danimarkalı prenses Dagmar’ın (Ortodoks olduktan sonra Maria Fyodorovna) Aleksandr ile evlenmesini istemişti. Bu isteğe uyan Aleksandr ve Dagmar’ın çok mutlu bir evlilikleri oldu. Aleksandr, veliahtken babasıyla çeşitli konularda anlaşmazlığa düştü. Bu anlaşmazlık, Fransız-Alman Savaşı’nda doruğa ulaştı. Aleksandr Fransızları; Çar ise Almanları destekledi. Almanlardan hoşlanmayan Aleksandr, Pebodonostsev’in eğitimi yüzünden aşırı milliyetçi ve inançlı bir Ortodoks olmuştu. Aleksandr, 1877-78 Osmanl Rus Savaşı’nda Rus ordusunun sol kanadına kumanda etti. Ama Rusya’nın ele geçirdiği toprakların çoğu, Alman şansölye Oto von Bismarck’ın başkanlığındaki Berlin Kongresi’nde yitirilince hayal kırıklığına uğradı ve Almanları affetmedi. Çar II. Aleksandr, 13 Mart 1881’de Loris-Melikov Anayasası’nı imzaladığı gün, Halkın İradesi örgütünün gerçekleştirdiği bombalı suikastte ölünce, ertesi gün III. Aleksandr adıyla çar oldu. İlk işi babasının imzaladığı anayasayı iptal etmek oldu. Ona göre Rusya, Batı’nın sözde liberalizmiyle değil, Ortodoks değerleriyle kurtulabilirdi. Aleksandr’ın ülküsü; dili, dini, yönetim biçimi bir olan bir ülke yaratmaktı. Bu amaçla; Alman, Leh, Fin, Kazak, Uygur ve Kırgız uyruklu insanlara Rus dilini ve Rusça eğitim yapan okulları zorla kabul ettirdi, Yahudilere baskı uyguladı ve merkeze uzak, Alman, Leh ve İsveç kurumlarının kalıntılarını ortadan kaldırdı. Dış ilişkilerde barış yanlısı olan Aleksandr, buna rağmen Almanlardan hoşnut değildi. Ancak yine de bu ülkeyle sürtüşmekten kaçındı. Hatta Almanya, Avusturya ve Rusya’nın daha önce girdiği “Üçlü İttifak”ı kısa süreliğine canlandırdı. Ancak özellikle II. Wilhelm’in hükümdarlığının ilk yıllarında Almanya’ya daha soğuk davrandı. (https://tr.wikipedia.org/wiki/III._Aleksandr)

** II. Nikolay Aleksandroviç Romanov (1868-1918): Son Romanov hanedanı, 1894-1917 Rusya İmparatoru, Polonya Çarı ve Finlandiya Büyük Prensi; buna ek olarak, İngiliz Filo Amirali (1908) ve İngiliz Ordusu Saha Mareşali (1915) idi. Saltanatı sırasında Rus İmparatorluğu, dünyanın önde gelen büyük güçlerinden biriydi ancak ekonomik ve askeri çöküşe geçti. Sovyet tarihçiler tarafından verdiği kararlar sebebiyle askeri yenilgilere ve milyonlarca insanın ölümüne yol açan zayıf ve beceriksiz bir lider olduğu ifade edildi. Batılı tarihçiler ise genel anlamda II. Nikolay’ı Sovyet sistemiyle eşdeğer gördü. İmparator olarak Nikolay, üst düzey yardımcılar Sergey Witte ve Pyotr Stolypin tarafından teşvik edilen ekonomik ve politik reformlara sınırlı destek verdi, ancak güçlü aristokrat muhalefet bunların tamamen etkili olmasını engelledi. Dış kredilere ve Fransa ile yakın ilişkilere dayanan modernleşmeyi destekledi, ancak yeni parlamentoya (Duma) büyük roller vermeye direndi. Khoddynka izdihamı, antisemitik katliamlar, Kanlı Pazar, 1905 Rus Devrimi’nin şiddetli baskıları, siyasi muhaliflerin baskısı ve Rus- Japon Savaşı’ndaki (1904-1905) yenilgi için eleştirildi. Nikolay, Almanya’nın Ortadoğu’da nüfuz kazanma girişimlerine karşı koymak üzere tasarlanmış 1907 Britanya-Rusya Antantı imzaladı. Sırbistan’ı destekledi ve 30 Temmuz 1914’te Rus Ordusu’nun seferberliğini onayladı. Buna karşılık, Almanya 1 Ağustos 1914’te Rusya’ya ve müttefiki Fransa’ya 3 Ağustos 1914’te savaş ilan etti. Aristokrasi, aşağılanmış köylü rahip Grigori Rasputin’in Çar üzerindeki güçlü etkisinden endişe duyuyordu. Ciddi askeri kayıplar, cephede ve Rusya’da moralin çökmesine yol açtı ve 1917 Şubat Devrimi’nde Romanov Hanedanı’nın tahttan indirilmesine neden oldu. Nikolay kendisi ve oğlu adına tahttan feragat etti. Ardından kendisi ve ailesi ev hapsinde kaldı.1917 yazında Geçici Hükûmetin kararı ile ailesi ve yakınları ile sürgüne gönderildi ve ertesi yıl 16/17 Temmuz 1918 gecesi, eşi, çocukları, aile hekimi, uşakları ve aşçısıyla birlikte Bolşevikler tarafından kurşuna dizilerek idam edildi. 17 Temmuz 1998’de St. Petersburg’daki ayrıntılı bir devlet ve kilise törenine yeniden defnedildiler. 20 Ağustos 2000 yılında şehit olarak kabul görüldü ve Rus Ortodoks Kilisesi tarafından aziz ilan edildi. (https://tr.wikipedia.org/wiki/II._Nikolay)

Trans Mançurya ve Trans Moğolistan ile hat tamamlandı. Moskova- Vladivostok hattı 6 gün 7 gece Rossiya (Kırmızı Tren) ile hala çalışıyor. (Trans Sibirya, Gregory Lassabliere, Fabrice David, Isaac m. del Rivero, Bertrand Denoulet)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Web sitenizi WordPress.com ile oluşturun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: